The Man in the Glass-Poem

The Man in the Glass

When you get what you want in your struggle for self

And the world makes you king for a day,

Just go to a mirror and look at yourself,

And see what THAT man has to say.

For it isn’t your father or mother or wife

Whose judgment upon you must pass;

The fellow whose verdict counts most in your life

Is the one staring back from the glass.

You may be like Jack Horner and chisel a plum

And think you’re a wonderful guy,

But the man in the glass says you’re only a bum

If you can’t look him straight in the eye.

He’s the fellow to please, never mind all the rest,

For he’s with you clear up to the end,

And you’ve passed your most dangerous, difficult test

If the man in the glass is your friend.

You may fool the whole world down the pathway of years

And get pats on the back as you pass,

But your final reward will be heartaches and tears

If you’ve cheated the man in the glass.

The Science of Shooting a Basketball

All great shooters shoot the ball deep in the basket. The chart below outlines the shooting percentage of a typical shooter based on their average shot depth in the basket. As you can see, a shooter will make the most shots at 11 inches deep in the basket. There are so many shooters that are losing 20 to 25 percentage points just because they aren’t shooting the ball deep enough in the basket.

The 10 Rules of Being a Good Shooter

1. Good Shooters spend time each day on proper shooting technique. Good Shooters use a chair to "form shoot" for 10 minutes before taking their first shot at the basket.
Poor Shooters spend time on their shooting technique when they "have time." Poor Shooters grab a ball and go to the three point line to begin launching shots.
2. Good Shooters work on moving without the ball and "prepare" to shoot the ball before ever catching it.
Poor Shooters wait for their turn to shoot then think about getting a shot off.
3. Good Shooters start close to the basket and make 5 straight before moving back.
Poor shooters shoot from all areas of the floor "hoping to make it."
4. Good Shooters study other good shooters and follow their habits.
Poor Shooters shoot the ball the same way without any help from others.

5. Good Shooters study the path of the ball and where the ball hits the rim. They make adjustments based on where the ball hits the rim; long or short? right or left?
Poor Shooters judge their shooting accuracy solely on whether the ball goes in or not.
6. Good Shooters square up to the basket before shooting, called “Ten Toes.”
Poor Shooters are not concerned with alignment they just want to quickly get their shot off.
7. Good Shooters shoot from an athletic position known as Triple Threat position. One quick movement from triple threat produces a solid shot.
Poor Shooters catch the ball in an upright position then take time to bend their knees before shooting. Poor shooters do not play in triple threat.

8. Good Shooters use their whole body to shoot the shot. They know that their LEGS make shots with good form.
Poor shooters shoot the ball with their upper body only and throw the ball at the basket instead of shooting it.
9. Good Shooters follow through consistently by "throwing their hand into the basket.”
Poor Shooters are inconsistent in their follow through resulting in inconsistent results.
10. Good Shooters understand the importance of BALANCE before, during and after the shot! The feet are alway sunder their head.
Poor Shooters shoot off balance from all different kinds of angles. Their feet are rarely under their head.

Here is the One Possession- Poem

It was only one possession,

Why does my coach scream?
My poor ‘D’ allowed a basket,
But what does one hoop mean?

As the pass comes my direction,

I fumble it into the stands,

My coach’s voice rings loud and clear,

“Always use both hands!”

C’mon coach, its one possession,
Our team will be OK,
It’s just the first two minutes,
I mean damn, we’ve got all day!
In the beginning of the 2nd quarter,
Their center is strong and stout,
He scores an easy two, quite simply due,
From my failure to block out.
It was only one possession,
I didn't commit a crime,
My team is ahead and I’m playing well,
And there’s still plenty of time!

As the halftime buzzer sounds,
I watch the ball bank in,
I know I will hear it from my coach,
Asking why I don’t defend.
But it was only one possession,
Coach – don’t have a heart attack,
We’re only down one and we’re having fun,
I know we’ll get it back!

The 2nd half is much the same,
So it is really no big deal,
That my lazy and careless pass,
Results in an easy steal.
I quickly sink a jumper,
I’m greeted by high fives and slaps,
But the next time down, I give up a lay-up,
While suffering a mental lapse.

It’s only one possession,
C’mon coach just chill out!
It’s crazy to see you so mad,
As you consistently scream and shout:
“Victory favors the team,
Making the fewest mistakes.
Singles possessions are the key,
And will cut down their fast breaks.”

I step to the line for a one and one,
The game is in my hands.
I can’t believe I missed it short,
And hear cheers from their fans.
After the game I pouted,
Knowing what I could have done,
Realizing the value of each possession,
Damn, we lost by one.

Play hard. Play smart. Play Together… every possession.

Alan Stein

The Man on the Bench - Poem

The Man on the Bench

The man on the bench is the man for me
He's not the star, but he's the key .
Without his aid and help each day,
I doubt if there would be a play.
Every run by a team on "big game" day
He holds the dummy and shows the way when
The other team runs that certain play.
When not being clocked, he's chasing punts.
Or shagging fly balls, and fielding bunts,
Or a hundred and one other useful stunts.
He's always the "skins" against the “shirts",
And the night of the game he sits and hurts,
He helps with equipment, and picks up balls.
Sets up the hurdles, and takes the falls,
But is always ready when some coach calls.
He's not on the sports page every time
When a "dollar" is waiting, he's the "dime"

He comes to the banquet with a little prayer,
Hoping this year the "letter" is there.
As he squirms wishfully in his chair.
And he suffers a little along with his coach,
As the names are read and no approach
Is made to him there is a wrench
In his heart.  But his teeth will clench, 
As he says, "next year", this man on the bench.
What happens to all the men like these.  
Who seem, all elbows, thumbs, and knees.  
Don't feel sorry for their frustrations, 
They are the men who head corporations, 
And sit on the councils of great nations. 

They learn the value of raw sheer grit, 
The determination that won't say quit.  
The value of facing rugged strife 
To face the gun with just a knife, 
They learn how to make a fight in life. 
To the man on the bench I give my hand 
With the greatest respect, 'cause he's my man,
Please don't worry, he'll go far
Be it jet propulison or motor car,
Somewhere in life, he will be a star.

Η πολλή άσκηση... βλάπτει σοβαρά την υγεία

Η πολλή άσκηση... βλάπτει σοβαρά την υγεία

Ο εθισμός στη γυμναστική εγκυμονεί καρδιακά προβλήματα, θερμοπληξίες, λοιμώξεις, υπογονιμότητα αλλά και κατάθλιψη. Γι’ αυτό αθληθείτε με μέτρο!

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  01/07/2012 05:45

Ο εθισμός στην άθληση μπορεί να στοιχίσει σοβαρά στην υγεία, όπως δείχνουν διαφορετικές μελέτες

16

emailεκτύπωση  

Είναι πέρα από κάθε αμφιβολία ένα άκρως αθλητικό καλοκαίρι. Ο τελικός του Euro 2012 θα καθηλώσει απόψε εκατομμύρια τηλεθεατές σε ολόκληρο τον πλανήτη, ενώ με διάλειμμα μικρότερο του ενός μήνα οι λάτρεις των αθλημάτων θα ζήσουν από τις 27 Ιουλίου στον ρυθμό των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου. Τεράστια αθλητικά γεγονότα σαν και αυτά, σε συνδυασμό με το θέρος, το οποίο «μεταφράζεται» σε έκθεση του σώματος στις παραλίες, σπρώχνουν πολλούς «κοινούς θνητούς» να το... παίζουν υπεραθλητές ενώ δεν είναι, ασκούμενοι πολλές φορές χωρίς μέτρο. Ωστόσο διαφορετικές μελέτες, αλλά και έλληνες ειδικοί με τους οποίους ήλθε σε επαφή «Το Βήμα», τονίζουν ότι δεν είμαστε όλοι... μαραθωνοδρόμοι (προσθέτοντας μάλιστα ότι ακόμη και οι επαγγελματίες αθλητές όπως οι μαραθωνοδρόμοι σπρώχνουν πολλές φορές το σώμα τους στα όριά του θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία τους) και είναι σημαντικό να συνειδητοποιούμε τις δυνάμεις μας και να πορευόμαστε με βάση τις αντοχές μας. Διότι διαφορετικά η πολλή άσκηση μπορεί να βλάψει όπως και ένα φάρμακο το οποίο δεν πρέπει να λαμβάνεται ούτε σε μικρές δόσεις, αφού δεν θα είναι αποτελεσματικό, ούτε όμως σε πολύ μεγάλες, αφού μπορεί να γίνει τοξικό.

Μήπως σκέφτεστε συνέχεια πότε θα γυμναστείτε; Μήπως έχετε ενοχές ακόμη και αν χάσετε μία ημέρα το γυμναστήριο; Μήπως «τιμωρείτε» τον εαυτό σας με ολοένα και πιο σκληρή άσκηση αν υποπέσετε σε ένα μικρό διατροφικό σφάλμα; Τότε είναι πιθανό να πάσχετε από… εθισμό στην άσκηση. Δεν υπερβάλλουμε, και μάλιστα του λόγου το αληθές φέρει και έγκριτες επιστημονικές υπογραφές.

Ενας ύπουλος εθισμός

Μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Behavioural Neuroscience» αποκάλυψε ομοιότητες μεταξύ της «κατάχρησης» στην άσκηση και της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, καθώς και στις δύο περιπτώσεις ενεργοποιούνται περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με τον εθισμό και την ανταμοιβή. Αλλη μελέτη ειδικών από το Πανεπιστήμιο του Γουισκόνσιν έδειξε ότι όταν απαγορεύτηκε η άσκηση σε πειραματόζωα τα οποία είχαν... λιώσει στον τροχό εντός του εργαστηρίου, εκείνα παρουσίασαν έντονη δραστηριότητα στην περιοχή του εγκεφάλου που συνδέεται με το στερητικό σύνδρομο το οποίο προκαλεί η αποχή των εθισμένων από τις ναρκωτικές ουσίες.

Αλλά και ερευνητές του Ινστιτούτου Καρολίνσκα στη Στοκχόλμη ανακάλυψαν μέσα από πειράματα σε ποντικούς ότι η εξοντωτική άσκηση είναι εξίσου εθιστική με το αλκοόλ. Οι επιστήμονες έθισαν αρχικώς ποντίκια στο αλκοόλ και στη συνέχεια τους απαγόρευσαν να πίνουν και τα υπέβαλαν σε σκληρή άσκηση. Είδαν ότι τα ζώα που στερούνταν το αλκοόλ άρχισαν να «πνίγουν» τον πόνο τους σε ατελείωτο τρέξιμο στον στατικό τροχό - έφθασαν να κάνουν μίνι-μαραθωνίους 10 χιλιομέτρων ημερησίως. Οταν στη συνέχεια του πειράματος οι ειδικοί έκοψαν την άσκηση από τα ζώα και τους προσέφεραν και πάλι αλκοόλ, ανακάλυψαν πως εκείνα απέκτησαν ακόμη μεγαλύτερο εθισμό στο αλκοόλ από ό,τι προτού ξεκινήσουν την άσκηση. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα ποντίκια του πειράματος εμφάνισαν ένα φαινόμενο κατά το οποίο οι εθισμένοι χρήστες μιας ουσίας γίνονται πιο επιρρεπείς στη δράση και άλλων εθιστικών ουσιών. Και στις δύο περιπτώσεις εθισμού, είτε από την άσκηση είτε από το αλκοόλ, ο εγκέφαλος προχωρούσε σε έκλυση μεγάλων ποσοτήτων ντοπαμίνης, ενός νευροδιαβιβαστή που συνδέεται με την ικανοποίηση και την ευφορία.

Οι πιθανές βλάβες

Ο εθισμός στην άσκηση βλάπτει όμως σοβαρά την υγεία, όπως και όλοι οι εθισμοί. Ο κατάλογος των βλαβών είναι μακρός και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων μυοσκελετικούς τραυματισμούς - ακόμη και μόνιμες βλάβες στα οστά, στους τένοντες και στους συνδέσμους -, ιδιαίτερη ευαισθησία σε λοιμώξεις, καθώς και αίσθημα κόπωσης και εξάντλησης, εξαιτίας του ότι η εξαντλητική άσκηση... εξαντλεί και το ανοσοποιητικό σύστημα.

«Θύμα» της υπέρ το δέον άσκησης μπορεί να πέσει και το καρδιαγγειακό σύστημα - πρόκειται για το αποκαλούμενο «φαινόμενο του Φειδιππίδη», όπως αποκαλείται η καρδιοπάθεια λόγω γυμναστικής. Ο Φειδιππίδης που ήταν ο πρώτος μαραθωνοδρόμος στην Ιστορία πέθανε το 490 π.Χ. τρέχοντας 42.195 χιλιόμετρα από τον Μαραθώνα στην Αθήνα προκειμένου να αναφωνήσει «Νενικήκαμεν» μετά τη μάχη του Μαραθώνα. Εξαιτίας της εξοντωτικής κούρσας του έγινε και ο πρώτος δρομέας μεγάλων αποστάσεων που θεωρείται ότι πέθανε από αιφνίδιο καρδιακό θάνατο.

Πρόσφατη ανασκόπηση μελετών που διεξήχθη από ειδικούς του Νοσοκομείου Saint Luke's στο Κάνσας και δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Mayo Clinic Proceedings» έδειξε πως οι ακραίες καταστάσεις σε ό,τι αφορά την καταπόνηση του οργανισμού, όπως σε έναν μαραθώνιο ή σε έναν μεγάλο ποδηλατικό αγώνα, μπορούν να οδηγήσουν σε καρδιακές αρρυθμίες και σε μόνιμες βλάβες στην καρδιά εξαιτίας της πρόκλησης δομικών αλλαγών στον καρδιακό μυ και στις μεγάλες αρτηρίες. Οι ερευνητές τονίζουν ότι το ανώτατο ασφαλές όριο έντονης γυμναστικής είναι μία ώρα την ημέρα - οτιδήποτε περισσότερο όχι μόνο δεν προσφέρει οφέλη στο καρδιαγγειακό σύστημα αλλά μπορεί να είναι και βλαπτικό.

Πλέγμα διαταραχών

Και βέβαια η εμμονή με την άσκηση πολλές φορές κρύβει και άλλες βαθιές διαταραχές, όπως η ανορεξία ή η βουλιμία. Η εξαντλητική άσκηση συνδέεται συχνά με κατανάλωση ελάχιστης τροφής προκειμένου να μειώνεται το βάρος και να καίγονται οι περισσότερες δυνατές θερμίδες - δεν είναι τυχαίο ότι ένας από τους πιο trendy όρους των τελευταίων ετών είναι η Anorexia athletica. Χαρακτηριστική είναι μελέτη που διεξήγαγαν ειδικοί του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ και η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο «International Journal of Eating Disorders». Στη μελέτη περιλαμβάνονταν γυναίκες τόσο με ανορεξία όσο και με βουλιμία, και, όπως προέκυψε, σε μεγάλο ποσοστό οι συμμετέχουσες - και κυρίως οι ανορεκτικές που έπαιρναν καθαρτικά - ασκούνταν υπερβολικά.

Η άσκηση μέχρι... τελικής πτώσεως μπορεί επίσης να σχετίζεται με υπερβολικό άγχος και κατάθλιψη, καθώς τα άτομα που ακολουθούν αυτή την τόσο λανθασμένη στρατηγική έχουν πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση, πολύ κακή εικόνα για το σώμα τους αλλά και υπερβολική ανησυχία σχετικά με το βάρος τους.

Τορπίλη στη γονιμότητα

Η συχνή και πολύ έντονη άσκηση έχει συνδεθεί μέσα από επιστημονικά στοιχεία ακόμη και με προβλήματα στη γονιμότητα - τόσο τη γυναικεία όσο και την ανδρική. Μελέτη ειδικών του Νορβηγικού Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας η οποία περιελάμβανε 3.000 γυναίκες έδειξε ότι η υπερβολική άσκηση στερεί από τον γυναικείο οργανισμό την ενέργεια που χρειάζεται για μια επιτυχή εγκυμοσύνη. Οπως μάλιστα ανέφεραν οι ειδικοί, τον μεγαλύτερο κίνδυνο υπογονιμότητας αντιμετώπιζαν οι γυναίκες που ασκούνταν έντονα καθημερινά αλλά και όσες ασκούνταν ως το όριο εξάντλησης, παρ' ότι έκαναν διαλείμματα από τη γυμναστική μέσα στην εβδομάδα. Πάντως οι επιπτώσεις της άσκησης στη γυναικεία γονιμότητα αποδείχθηκε ότι ήταν αναστρέψιμες.

Παράλληλα, μελέτη επιδημιολόγων της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Βοστώνης η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Fertility and Sterility» έδειξε ότι οι γυναίκες φυσιολογικού βάρους που θέλουν να μείνουν έγκυοι δεν θα πρέπει να το παρακάνουν με την άσκηση. Οι ερευνητές συμβουλεύουν τις γυναίκες να ακολουθούν πρόγραμμα μέτριας αερόβιας άσκησης που δεν θα ξεπερνά τα 30 λεπτά ημερησίως προκειμένου να μην αντιμετωπίσουν πρόβλημα γονιμότητας.

Σε ό,τι αφορά τους άνδρες, και εκείνοι κινδυνεύουν να μη βιώσουν την πατρότητα εάν ασκούνται μέχρις εξαντλήσεως. Αυτό προέκυψε από ισπανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο «Ιnternational Journal of Sports Medicine». Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Κόρδοβας είδαν ότι η εξουθενωτική γυμναστική οδηγεί σε ορμονικές διαταραχές, σε μείωση του όγκου εκσπερμάτισης αλλά και της συγκέντρωσης των σπερματοζωαρίων. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η έντονη άσκηση επιδρά στην υπόφυση του εγκεφάλου, η οποία με τη σειρά της επιδρά στους όρχεις και τελικώς στη γονιμότητα. Θεωρούν παράλληλα ότι η έντονη άσκηση συνδέεται με φλεγμονές, οι οποίες επίσης μπορούν να επιδράσουν στη γονιμότητα. Και στην περίπτωση πάντως των ανδρών η μελέτη έδειξε ότι περίπου τρεις ημέρες μετά τη διακοπή της εξαντλητικής άσκησης οι δείκτες γονιμότητας επανήλθαν σε φυσιολογικά επίπεδα. Με δεδομένο όμως ότι οι συμμετέχοντες στη μελέτη ήταν πολύ νέοι - η μέση ηλικία τους δεν ξεπερνούσε τα 19 έτη - εκφράζονται φόβοι ότι σε μεγαλύτερους σε ηλικία άνδρες ίσως η αναστροφή αυτή δεν είναι τόσο ταχεία.

Ανοσοποιητικό: πότε χάνει, πότε κερδίζει;

Ολα τα επιστημονικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι η έννοια του μέτρου είναι εκείνη που πρέπει να διέπει τη σχέση του ανθρώπου (και) με την άσκηση, ανέφεραν μιλώντας στο «Βήμα» έλληνες ειδικοί. Ο καθηγητής Εργοφυσιολογίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Εργοσπιρομετρίας, Ασκησης και Αποκατάστασης κ. Σάββας Τοκμακίδης τόνισε ότι το ανοσοποιητικό σύστημα ακόμη και των γυμνασμένων ατόμων πέφτει παροδικά «θύμα» της εξαντλητικής άσκησης. «Ακόμη και οι μαραθωνοδρόμοι που έχουν προπονηθεί κατάλληλα για τρέξιμο σε πολύ μεγάλες αποστάσεις εμφανίζουν μείωση των δεικτών ανοσίας ύστερα από έναν αγώνα, η οποία μπορεί να διαρκέσει ως και τρεις ημέρες. Ενα άτομο που δεν είναι αθλητής και το οποίο αποφασίζει να τρέξει σε μια διοργάνωση όπως ο Κλασικός Μαραθώνιος της Αθήνας μπορεί να χρειαστεί δύο-τρεις εβδομάδες για να επανέλθει». Σύμφωνα με τον καθηγητή, σε ό,τι αφορά την πολύ έντονη άσκηση ισχύει η «θεωρία του ανοιχτού παραθύρου», σύμφωνα με την οποία ο οργανισμός καθίσταται άκρως ευάλωτος ύστερα από την καταπόνηση, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισβάλουν ευκολότερα μικροβιακοί «εχθροί» προκαλώντας λοιμώξεις, κυρίως στο ανώτερο αναπνευστικό σύστημα.

Τη στιγμή όμως που η διαρκής και πολύ έντονη άσκηση ρίχνει το ανοσοποιητικό σύστημα, η άσκηση με μέτρο το θωρακίζει. «Με τη σωστή άσκηση αυξάνονται τα επίπεδα των κυττάρων-φυσικών φονέων, καθώς και των CD4 και CD8, που αποτελούν σημαντικούς "στρατιώτες" στην άμυνα του οργανισμού ενάντια στους εξωτερικούς εχθρούς. Επίσης ενώ η έντονη άσκηση μπορεί να "πυροδοτήσει" καρδιακά προβλήματα, η ήπια μορφή άσκησης είναι ικανή να αποτελέσει "φάρμακο" ακόμη και για τους καρδιοπαθείς. Μελέτες σε άτομα με καρδιολογικά προβλήματα έδειξαν ότι η με μέτρο άσκηση μειώνει τα επίπεδα φλεγμονωδών κυτοκινών του οργανισμού, ενώ η ήπια άσκηση με βάρη μπορεί να βοηθήσει ακόμη και άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια».

Ούτε κρύο ούτε ζέστη

Περιβαλλοντικές συμβουλές προς επίδοξους αθλουμένους, οι οποίες αποδεικνύονται άκρως πολύτιμες ειδικά στο διόλου φιλικό προς την άσκηση περιβάλλον των αστικών κέντρων, δίνει από την πλευρά του ο ερευνητής Φυσιολογίας του Περιβάλλοντος στο Κέντρο Ερευνας, Τεχνολογίας και Ανάπτυξης Θεσσαλίας κ.Ανδρέας Φλουρής. Οπως λέει, οι περιβαλλοντικές συνθήκες επηρεάζουν περισσότερο τον οργανισμό των μη αθλητών που αποφασίζουν να ασκηθούν παρά των αθλητών που έχουν «σκληραγωγηθεί» λόγω των προπονήσεων και εμφανίζουν καλύτερη φυσική κατάσταση. «Οι υψηλές θερμοκρασίες, όπως αυτές που βιώνουμε τώρα στη χώρα μας, μπορεί να οδηγήσουν στην αποκαλούμενη ασκησιογενή θερμοπληξία, μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος πάνω από τους 40 βαθμούς Κελσίου. Παράγοντες προδιάθεσης για εμφάνιση της ασκησιογενούς θερμοπληξίας είναι τόσο η κακή φυσική κατάσταση όσο και η έλλειψη ύπνου - έχει αποδειχθεί ότι εννέα στα 10 άτομα που παθαίνουν θερμοπληξία λόγω της άσκησης είτε δεν έχουν καλή φυσική κατάσταση είτε δεν έχουν κοιμηθεί επαρκώς την προηγούμενη νύχτα». Η ασκησιογενής θερμοπληξία εκδηλώνεται κυρίως με απώλεια συντονισμού των κινήσεων και σύμφωνα με τον ειδικό ο πρώτος και κύριος τρόπος αντιμετώπισής της είναι να κατεβεί αμέσως κατά το δυνατόν η θερμοκρασία του σώματος του ατόμου. «Είναι ζωτικής σημασίας να ρίξουμε αμέσως στο άτομο που έχει υποστεί τη θερμοπληξία νερό ή να του βάλουμε πάγο, πριν από τη διακομιδή του στο νοσοκομείο, καθώς διαφορετικά κινδυνεύει η ζωή του». Υπολογίζεται ότι σε αγώνες που καταπονούν σημαντικά το σώμα, όπως οι μαραθώνιοι, ασκησιογενή θερμοπληξία εμφανίζει ένας στους 1.000 συμμετέχοντες.

Σύμφωνα με τον κ. Φλουρή η γενική οδηγία προς... ασκουμένους είναι να κάνουν ήπια αεροβική άσκηση - το λιγότερο 15-20 λεπτά έντονο περπάτημα την ημέρα ή τουλάχιστον 10 λεπτά τρέξιμο - σε ώρες της ημέρας κατά τις οποίες η θερμοκρασία είναι χαμηλή, όπως νωρίς το πρωί ή το βράδυ. «Δεν πρέπει ο καρδιακός ρυθμός να ανεβαίνει πάνω από τους 140-150 παλμούς κατά τη διάρκεια της άσκησης». Αν πάντως κάποιος δεν έχει άλλη επιλογή από το να ασκηθεί όταν η θερμοκρασία είναι υψηλή, ένας απλός κανόνας είναι να μειώσει τη διάρκεια της άσκησης στο μισό ή και λιγότερο, ανάλογα με το πόσο του δείχνει ο οργανισμός του ότι αντέχει.

Οπως είπαμε, τα άκρα και σε ό,τι αφορά την άσκηση δεν είναι καλά: έτσι λοιπόν, εκτός από τις υψηλές θερμοκρασίας, κακό στον οργανισμό κάνει το «παγωμένο» κοκτέιλ χαμηλών θερμοκρασιών και γυμναστικής. «Αν και η χώρα μας δεν αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα με τις χαμηλές θερμοκρασίες, δεν είναι καλό κάποιος να γυμνάζεται όταν η θερμοκρασία είναι κάτω από 8-9 βαθμούς Κελσίου, καθώς στρεσάρεται το καρδιαγγειακό σύστημα. Σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες ελλοχεύει και ο κίνδυνος κρυοπαγημάτων» λέει ο κ. Φλουρής και προσθέτει ότι ιδανικές θερμοκρασίες για άσκηση σε εξωτερικό περιβάλλον σε πόλεις όπως η Αθήνα είναι αυτές της τάξεως των 10-22 βαθμών Κελσίου.

Και άλλες περιβαλλοντικές συνθήκες όμως, όπως η αυξημένη υγρασία, επιδρούν στον οργανισμό όταν αυτός ασκείται. «Οταν επικρατούν συνθήκες αυξημένης υγρασίας στο περιβάλλον, τότε ο ιδρώτας δεν εξατμίζεται τόσο εύκολα, οπότε το σώμα δεν μπορεί να αποβάλει επαρκώς τη θερμοκρασία, με αποτέλεσμα να ελλοχεύει ο κίνδυνος θερμοπληξίας. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να μειωθεί η ένταση ή η διάρκεια της άσκησης» τονίζει ο ερευνητής.

Για τρέξιμο, στην... παραλιακή!

Και βέβαια σε «πλούσιες» σε ρύπους πόλεις όπως η Αθήνα, σημαντικό ρόλο παίζει και η ρύπανση της ατμόσφαιρας όταν ένα άτομο ασκείται σε εξωτερικό περιβάλλον - και αυτό διότι με την άσκηση περισσότερος αέρας φθάνει στους πνεύμονες και μαζί με αυτόν και περισσότερα αιωρούμενα σωματίδια της ατμόσφαιρας. Μελέτη που διεξήγαγε ο κ. Φλουρής το 2004 με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας και δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «International Journal of Sports Medicine» έδειξε ότι αν κάποιος θέλει να ασκηθεί στην πρωτεύουσα μάλλον είναι καλύτερο να... κατηφορίσει προς τα νότια προάστια. Από τη μελέτη αυτή, κατά την οποία μετρήθηκαν τα επίπεδα των αιωρούμενων σωματιδίων ΡΜ10, το μονοξείδιο του άνθρακα, το όζον, το διοξείδιο του θείου καθώς και το μονοξείδιο και το διοξείδιο του αζώτου στο κέντρο της Αθήνας, καθώς και στα βόρεια και στα νότια προάστια της πόλης, προέκυψαν τα εξής: στα βόρεια προάστια «βασιλεύει» κυρίως το όζον, ενώ στο κέντρο το μεγαλύτερο πρόβλημα αφορά τα αιωρούμενα σωματίδια ΡΜ10, τα οποία έχουν την ικανότητα να διεισδύουν εύκολα στους πνεύμονες λόγω της μικρής διαμέτρου τους. Στα νότια προάστια όμως (συμπεριλαμβανομένου του Πειραιά) το θαλασσινό αεράκι φαίνεται να βοηθά λίγο τα πράγματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει ρύπανση. Γενικώς πάντως, σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης τα οποία βασίστηκαν σε δεδομένα ατμοσφαιρικής ρύπανσης που συνελέγησαν από το υπουργείο Περιβάλλοντος και δεδομένα καιρικών συνθηκών που συνελέγησαν από το Αστεροσκοπείο Αθηνών, αν κάποιος θέλει να προπονηθεί σε ανοιχτό χώρο, είναι καλύτερο να προτιμήσει τουλάχιστον για την άνοιξη ως το φθινόπωρο τις πρωινές ώρες (από τις 6 ως τις 8).

Πριν από τη γυμναστική

Βασικές συμβουλές για άσκηση με ασφάλεια η οποία θα παρέχει σημαντικά οφέλη για τον οργανισμό έδωσε μιλώντας στο «Βήμα» και ο δρ Γεώργιος Σακκάς, ερευνητής στο Κέντρο Ερευνας, Τεχνολογίας και Ανάπτυξης Θεσσαλίας και ειδικός στην Κλινική Εργοφυσιολογία. Ο κ. Σακκάς συστήνει σε όλα τα άτομα που αποφασίζουν να καταπιαστούν με την άσκηση κάποια στιγμή στη ζωή τους να έχουν στο πλάι τους έναν γυμναστή που θα τα κατευθύνει κατάλληλα ανάλογα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του οργανισμού τους (όπως η ύπαρξη κάποιου χρόνιου νοσήματος). Αλλά και οι γυμναστές, σύμφωνα με τον ερευνητή, πρέπει να είναι προσεκτικοί και να ζητούν προτού ένα άτομο ξεκινήσει τη γυμναστική να υποβάλλεται σε τεστ κοπώσεως (πρέπει βέβαια να σημειωθεί ότι κοστίζει 50-100 ευρώ και δεν καλύπτεται από όλα τα Ταμεία).«Είναι καλό το τεστ να διεξάγεται κάθε δύο-τρία χρόνια. Και είναι καλύτερο να διεξάγεται το τεστ κοπώσεως αντί για απλό καρδιογράφημα, αφού το καρδιογράφημα δεν δίνει εικόνα για τη λειτουργία της καρδιάς υπό συνθήκες στρες, όπως δηλαδή συμβαίνει κατά τη διάρκεια της άσκησης».

Οπως αναφέραμε επανειλημμένως σε αυτό το κείμενο, η αίσθηση του μέτρου είναι εκείνη που κάνει όλη τη διαφορά - όσα δηλαδή διαβάσατε σχετικά με τις βλάβες που προκαλεί η εξαντλητική άσκηση στην υγεία θα ήταν ακριβώς τα αντίθετα αν το σημερινό μας άρθρο ήταν αφιερωμένο στη με μέτρο γυμναστική. Διότι η άσκηση, όπως έχει αποδειχθεί περίτρανα και επιστημονικώς, όταν γίνεται στην κατάλληλη... ποσότητα αλλά και ποιότητα, ανάλογα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του κάθε ατόμου, αποτελεί συνώνυμο της υγείας (σωματικής και πνευματικής).

Ισως είστε κι εσείς  εθισμένος στην άσκηση αν:

•  Αισθάνεστε άγχος, ενοχή και θυμό σε περίπτωση που χάσετε μία ημέρα γυμναστικής.

• Εχετε τη γυμναστική ως κύρια προτεραιότητα και την τοποθετείτε πάνω από τα καθήκοντα, τις υποχρεώσεις σας αλλά και την κοινωνική ζωή σας.

• Η καλή σας διάθεση εξαρτάται μόνο από το πόσο σκληρά ασκηθήκατε.

• Το κύριο μέλημα για να ασκηθείτε σκληρά είναι ο έλεγχος του βάρους σας, με αποτέλεσμα παράλληλα με την έντονη άσκηση να τρώτε ελάχιστα.

• Γυμνάζεστε σε περίεργες συνθήκες - ακόμη και στο κρεβάτι ή στην ντουσιέρα - και σε ακατάλληλες ώρες, όπως μεσημέρι με καύσωνα.

• Γίνεστε μυστικοπαθής σχετικά με το πόσο συχνά γυμνάζεστε.

• «Τιμωρείτε» τον εαυτό σας με ολοένα πιο έντονη άσκηση σε περίπτωση που υποπέσατε σε ένα διατροφικό σφάλμα μέσα στην ημέρα.

• Ασκείστε ακόμη και όταν είστε άρρωστος ή τραυματισμένος.

ΟΔΗΓΙΕΣ  ΠΡΟΣ ΑΣΚΟΥΜΕΝΟΥΣ

Ο Δεκάλογος  για ασφαλή άσκηση

1. Προτού αρχίσετε να ασχολείστε με τη γυμναστική ενδείκνυται να υποβληθείτε σε τεστ κοπώσεως το οποίο δείχνει τη λειτουργία της καρδιάς σε συνθήκες στρες. Το τεστ είναι καλό να διεξάγεται κάθε δύο με τρία χρόνια και κοστίζει 50 - 100 ευρώ (σημειώνεται ότι δεν καλύπτεται από όλα τα Ταμεία).

2. Εάν είστε γυναίκα με φυσιολογικό βάρος και επιθυμείτε να γίνετε μητέρα καλό είναι να ακολουθείτε πρόγραμμα μέτριας αερόβιας άσκησης που δεν θα ξεπερνά τα 30 λεπτά ημερησίως προκειμένου να μην αντιμετωπίσετε πρόβλημα γονιμότητας.

3. Εάν είστε υγιής ενήλικος που επιθυμείτε να μυηθείτε στη γυμναστική, επιλέξτε στην αρχή πρόγραμμα με λίγα βάρη σε συνδυασμό με ήπια αερόβια άσκηση ώστε να αυξήσετε τη μυϊκή μάζα σας και να κάψετε περισσότερες θερμίδες. Καλή λύση είναι μάλιστα να ξεκινήσετε με ασκήσεις στις οποίες θα χρησιμοποιείτε μόνο το βάρος του σώματός σας ως αντίσταση και να αυξήσετε σταδιακά τα βάρη που σηκώνετε.

4. Ηπια αερόβια άσκηση που μπορείτε να ακολουθήσετε είναι 15 - 20 λεπτά έντονο περπάτημα την ημέρα ή τουλάχιστον 10 λεπτά τρέξιμο.

5. Ιδανικές θερμοκρασίες για άσκηση σε εξωτερικούς χώρους σε πόλεις όπως η Αθήνα είναι αυτές της τάξεως των 10 ως 22 βαθμών Κελσίου. Το καλοκαίρι προτιμήστε να ασκηθείτε τις ώρες της ημέρας κατά τις οποίες η θερμοκρασία είναι χαμηλή, όπως νωρίς το πρωί ή το βράδυ.

6. Αν δεν έχετε επιλογή και ασκείστε όταν η θερμοκρασία είναι υψηλή μειώστε τη διάρκεια της άσκησης στο μισό ή και λιγότερο, ανάλογα με τις αντοχές σας.

7. Αποφύγετε να γυμνάζεστε σε εξωτερικούς χώρους όταν η θερμοκρασία είναι κάτω από 8 - 9 βαθμούς Κελσίου, καθώς στρεσάρεται το καρδιαγγειακό σύστημα ενώ ελλοχεύουν και κρυοπαγήματα.

8. Εάν ασκείστε σε εξωτερικό χώρο και επικρατούν συνθήκες αυξημένης υγρασίας ελλοχεύει ο κίνδυνος θερμοπληξίας, οπότε μειώστε τη διάρκεια ή την ένταση της άσκησης.

9. Οταν γυμνάζεστε σε εξωτερικούς χώρους αστικών κέντρων όπου «βασιλεύει» η ρύπανση επιλέξτε τις πολύ πρωινές ώρες (6 - 8 το πρωί) τουλάχιστον κατά την περίοδο από την άνοιξη ως το φθινόπωρο.

10. Κατά τη διάρκεια της άσκησης προσέξτε ώστε ο καρδιακός ρυθμός σας να μην ανεβαίνει πάνω από τους 140 ως 150 παλμούς.

HOT YOGA: Η «ζεστή» γυμναστική  μπορεί να μας... κάψει

Πολλές και διαφορετικές «μόδες» γεννιούνται και στο πεδίο της άσκησης και μία από τις τελευταίες αφορά την αποκαλούμενη bikram ή hot yoga κατά την οποία το άτομο ασκείται σε χώρους όπου η θερμοκρασία είναι της τάξεως των 32 βαθμών Κελσίου. Και αυτό διότι, όπως υποστηρίζουν εκείνοι που ακολουθούν τη συγκεκριμένη τάση, η υψηλή θερμοκρασία βοηθά σε αύξηση του μεταβολισμού και σε κάψιμο θερμίδων. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο ερευνητής Φυσιολογίας του Περιβάλλοντος στο Κέντρο Ερευνας, Τεχνολογίας και Ανάπτυξης Θεσσαλίας κ. Ανδρέας Φλουρής η άσκηση σε πιο θερμό περιβάλλον το μόνο που μπορεί να προσφέρει στον οργανισμό είναι… αφυδάτωση. «Εάν κάποιος κάνει μία ώρα απλή yoga και κάποιος άλλος μία ώρα hot yoga, το μόνο που έχει να "κερδίσει" ο δεύτερος είναι το να χάσει νερό και πολύτιμα ιχνοστοιχεία από τον οργανισμό του. Αν μάλιστα το άτομο είναι και υπέρβαρο ή έχει κάποιο νόσημα τότε η κατάσταση μπορεί να είναι ακόμη πιο επικίνδυνη, αφού η ζέστη στρεσάρει περισσότερο το καρδιαγγειακό σύστημα».

Τελικά πιστεύουμε στον εαυτό μας ή στους άλλους

 
Από την Ψυχολόγο, Νίκη Μουζάκη


Όπως συμβαίνει γενικότερα στη ζωή έτσι και στον αθλητισμό υπάρχουν άνθρωποι που διαθέτουν κύρος και ηγετική θέση, επομένως και τη δυνατότητα να επηρεάσουν τους άλλους.
Από την παιδική κιόλας ηλικία τ’ άτομα αλλάζουν συνεχώς προπονητές-παιδαγωγούς καθένας απ’ τους οποίους διαθέτει τις δικές του εμπειρίες, πεποιθήσεις, δυνατότητες και προσδοκίες.
Οι προπονητές πλάθουν τον χαρακτήρα των παικτών τους. Είναι τ’ άτομα με τη βοήθεια των οποίων οι αθλητές μαθαίνουν, αγαπούν το άθλημα που έχουν επιλέξει, αναγνωρίζουν τα λάθη αλλά και τις επιτυχίες τους, γίνονται πιο δυνατοί σωματικά αλλά και ψυχικά ή στην αντίθετη περίπτωση μαθαίνουν να φοβούνται τον κακό τους εαυτό και αντί να χαίρονται μέσω της διαδικασίας της άσκησης και των αγώνων, τείνουν να εμφανίζουν ψυχοσωματικά συμπτώματα που ολοένα αυξάνονται..
Στη σχέση μεταξύ προπονητή και αθλητή απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή και πολύ συγκεκριμένοι χειρισμοί απ’ την πλευρά του πρώτου. Ο καλός προπονητής καλό θα ήταν να ενθαρρύνει και να εμπνέει τους παίχτες του και όχι να τους κατηγορεί σε περίπτωση αδυναμίας ή αποτυχίας.
Το μυαλό μας και πιο συγκεκριμένα τα βιώματα και οι σκέψεις μας διαμορφώνουν το χαρακτήρα και τις πράξεις μας. Βέβαια, μπορεί να υφίσταται και το αντίστροφο δηλαδή ένας άνθρωπος με υψηλή αυτοπεποίθηση είναι ικανός ανά πάσα στιγμή να διαλύσει κάθε άσχημη σκέψη και να επηρεαστεί λιγότερο ή καθόλου απ’ την αλληλεπίδρασή του με τους άλλους.
Τι γίνεται όμως όταν ένας αθλητής ανεξαρτήτως σε ποια κατηγορία ανήκει (μέτριος, καλός, πολύ καλός αθλητής) σταματά να πιστεύει στον εαυτό του επειδή έχει δεχτεί την αποδοκιμασία με αποτέλεσμα να αισθάνεται πιεσμένος, είτε ν’ αποτυγχάνει είτε να προσπαθεί διαρκώς ν’ αποδείξει την αξία του στους άλλους;
Πριν αναφερθούμε στην επιρροή και τα στερεότυπα (τυποποιημένοι τρόποι σκέψεις, σταθεροί με το πέρασμα του χρόνου) που δημιουργούνται με την παρουσία του προπονητή και των υπολοίπων παραγόντων εντός και εκτός γηπέδου επιβάλλεται να εστιάσουμε στην ψυχολογία του ατόμου.
Υπάρχουν αθλητές με υψηλή αυτοεκτίμηση αλλά χαμηλή αυτοπεποίθηση. Εξαιτίας αυτού
μπορεί ν’ αναγνωρίζουν βαθύτερα τις δυνατότητές τους αλλά να τους έχουν οδηγήσει εξωτερικοί παράγοντες στο σημείο να φοβούνται να τις εφαρμόσουν ή να τις αμφισβητούν και οι ίδιοι. Ο τέλειος συνδυασμός αποτελείται από υψηλή αυτοεκτίμηση και υψηλή αυτοπεποίθηση όμως στη πραγματικότητα αποδεικνύεται συνεχώς ότι ο μέτριος βαθμός αυτών των δύο παραγόντων αρκεί για να βγάλει έναν αθλητή από τη δύσκολη θέση και να δώσει λύσεις.
Σίγουρα, δεν ταιριάζουν όλοι οι αθλητές σε όλους τους προπονητές και το αντίστροφο. Ειδικά στον πρωταθλητισμό όπου τα περιθώρια αντίδρασης από την πλευρά των παιχτών στενεύουν σε μεγάλο βαθμό, απαιτούνται ειδικοί τρόποι διαχείρισης αυτής της επιρροής. Πολλοί προσπαθούν να ξεπεράσουν τον εαυτό τους με κίνδυνο να τραυματιστούν προκειμένου να κάνουν το κάτι παραπάνω. Εάν τους ρωτήσεις πως αισθάνονται όταν κάνουν μια σωστή ενέργεια θα σου απαντήσουν δικαίωση και όχι ευτυχία. Πρόκειται για άτομα που επιβεβαιώνονται μέσα απ’ τα μάτια των άλλων και πασχίζουν για το τέλειο όπως ορίζεται από εκείνους και όχι όπως το έχουν ορίσει μέσα τους. Μπορεί ν’ αγωνίζονται σε υψηλό επίπεδο αλλά η ψυχολογία και η απόδοσή τους εξαρτάται από την επιδοκιμασία ή την αποδοκιμασία του προπονητή και των υπολοίπων μελών της ομάδας.
Οι περισσότεροι δυσκολεύονται να διαχειριστούν αυτή τη συνθήκη. Ας επισημάνουμε ότι στο εξωτερικό οι ομάδες διαθέτουν ψυχολόγο ο οποίος συνεργάζεται τόσο με τους προπονητές όσο και με τους παίχτες προκειμένου ν’ αντιμετωπιστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο οι δυσκολίες που προκύπτουν καθημερινά. Αναμφισβήτητα τα συγκεκριμένα άτομα είναι πιο έτοιμα να διαχειριστούν τα προβλήματά τους ενώ παράλληλα η απόδοσή τους αγγίζει τα ύψη.
Ένας καλός αθλητής δεν αρκεί μόνο να φαίνεται σωματικά και ψυχικά υγιής. Πρέπει και να είναι! Μόνο έτσι μπορούμε να μιλήσουμε για θετικά αποτελέσματα με διάρκεια σε βάθος χρόνου και όχι για πρόσκαιρες επιτυχίες. Η σωστή επικοινωνία κάνει θαύματα. Αναφερόμαστε στον τρόπο που θα μιλήσει ένας προπονητής στον παίχτη, θα τον ενθαρρύνει, θα του υποδείξει τα λάθη του, θα τον παρακινήσει, θα του συμπαρασταθεί και θα τον κρατήσει σε εγρήγορση. Ο αθλητής βελτιώνεται όταν νιώθει ότι οι παρατηρήσεις που δέχεται προέρχονται από ένα έμπιστο, ειλικρινή και καλοπροαίρετο γνώστη του αθλήματος. Όσο πιο ήρεμα και άνετα αισθανθεί τόσο καλύτερα παίζει διότι το μυϊκό του σύστημα "λύνεται" και οι κινήσεις γίνονται αβίαστα και με μεγαλύτερη σιγουριά. Αυτοκαταστροφικές σκέψεις του τύπου: "Τι θα γίνει αν αποτύχω, αν δεν τα καταφέρω; κ.ο.κ.", καλό θα ήταν ν’ αποφεύγονται.
Ικανότητα συνιστά να κάνεις λάθος με αυτοπεποίθηση! Σκεφτείτε επίσης ότι οι προπονητές, οι συμπαίκτες, οι παράγοντες ή οι οπαδοί που προσπαθούν να κάνουν συνεχώς ψυχολογικό πόλεμο, κρύβουν τις δικές τους αδυναμίες ή στην καλύτερη των περιπτώσεων δε βρίσκουν τον σωστό τρόπο να επικοινωνήσουν το μήνυμά τους.
Χρειάζεται λοιπόν κατανόηση και αυτογνωσία προτού μπει κάποιος στη διαδικασία να ερμηνεύσει και να υιοθετήσει την άποψη ενός προσώπου. Η απόκτηση αυτοπεποίθησης δεν είναι εύκολη υπόθεση ειδικά για όσους είναι συναισθηματικά ευάλωτοι. Απαιτείται συνεχής προσπάθεια και χρόνος.
Δε λέμε ότι ξαφνικά θα πάψει κάποιος ν’ ασχολείται με τη γνώμη των άλλων απλώς ότι θα επηρεάζεται λιγότερο. Έτσι, η επιτυχία ή η αποτυχία του θα εξαρτάται ως επί των πλείστων από εσωτερικούς παράγοντες. Το πρώτο πράγμα και ίσως το σπουδαιότερο είναι η αναγνώριση του προβλήματος. Χρειάζεται δηλαδή οι αθλητές να καταλάβουν τι τους συμβαίνει σε κάθε περίσταση.

Στη συνέχεια ν’ αποφασίσουν ότι τους αξίζει η ύπαρξη ψυχικής ισορροπίας και έπειτα ν’ ακολουθήσουν βήμα- βήμα τις παρακάτω ενδεικτικές συμβουλές:
1). Δημιουργείστε μια λίστα με τις επιτυχίες σας όσο μικρές και αν είναι αυτές.
2). Καταγράψτε μια λίστα με τα προτερήματά σας σαν αθλητής.
3). Προπονηθείτε περισσότερο στις κινήσεις που δεν τα καταφέρνετε όπως θα θέλατε. Στο σημείο αυτό σημαντικό ρόλο παίζει η ενθαρρυντική στάση του προπονητή.
4). Ορίστε τους στόχους σας και παλέψτε για να τους φτάσετε. Προσοχή: στόχους που ανταποκρίνονται στα δικά σας θέλω και πιστεύω!
5). Εξασκηθείτε νοερά για κάθε δύσκολη συνθήκη και δημιουργήστε θετικές σκέψεις στο μυαλό σας για τη στιγμή που θα τα καταφέρετε π.χ. χαρά, ικανοποίηση, ψυχική ολοκλήρωση, ηθική και υλική ανταμοιβή κ.α.
6). Ενημερωθείτε και εφαρμόστε τεχνικές χαλάρωσης και διαχείρισης του άγχους. 

Βασικές προϋποθέσεις για να καταπολεμηθούν οι σκέψεις-εμπόδια που δημιουργήθηκαν από τρίτους και οδηγούν στην αυθυποβολή είναι η επιμονή και η αγάπη σ’ αυτό που κάνει κάποιος. Κάθε φορά που επηρεαζόμαστε από ένα γεγονός ας αναλογιζόμαστε πως δεν ευθύνεται μονάχα το πρόσωπο που το προκάλεσε αλλά και το "σπίρτο" που βρίσκεται μέσα μας και αγγίζει μια βαθύτερη επιθυμία, αδυναμία, έναν φόβο, μια εμπειρία του παρελθόντος ή μια προσδοκία του μέλλοντος…. ουσιαστικά αυτό που θέλουμε και αυτό που δε θέλουμε να είμαστε. Συνεπώς, είναι στο χέρι μας να το διαχειριστούμε και να κερδίσουμε μέσα από την επιρροή των άλλων αρκεί να πιστέψουμε ότι έχουμε δικαίωμα στο λάθος και θέληση για βελτίωση. Μπορεί όντως να μη μας αρέσει η αποτυχία σε κανέναν τομέα όμως μέσω της γνωριμίας και της αποδοχής του εαυτού μας γινόμαστε πιο λειτουργικοί στην καθημερινή μας ζωή. Μόνο έτσι μπορεί ένας αθλητής να οδηγηθεί σε θετικά αποτελέσματα εντός και εκτός γηπέδου.